Mr La Comparsa Jan de Hont


Jan de Hont (de Maskers) met de Black Albino's - La ComparsaIn 2010 leek er een abrupt en onbevredigend einde te komen aan zijn omvangrijke, muzikale carrière van Jan de Hont.
Een ernstige gehoorbeschadiging aan één oor maakte het gedurende vijf jaar onmogelijk gitaar te spelen. Hij raakte in die periode het instrument niet aan.

Het seizoen 2015 / 2016 toerde Jan met een groep veteranen uit de vaderlandse popscene onder de titel 'Pioniers van de Nederpop', een initiatief van voetbalanalist en tv-persoonlijkheid Johan Derksen.
Sterkhouders waren - naast Jan de Hont - enige grootheden uit de jaren 60, zoals de Haagse band The Clarks, Theo van Es (The Shoes), Frans Krassenburg (The Golden Earrings, toen nog met s), Johnny Kendall (The Heralds) en Rudy Bennett (The Motions).

En nu anno 2018: Jan met de Black Albino's

En alweer geniet het publiek van La Comparsa, een compositie van meer dan honderd jaar oud waarvan hij een gitaar instrumental maakte die een evergreen werd.
Uiteraard komt het originele repertoire van ZZ & de Maskers ruimschoots aan bod zoals o.a. Till, La Comparsa, James Bond, Goldfinger, Dracula, Ik heb genoeg van jou, Tamara, Brand New Cadillac en nog vele andere.


Biografie Jan de Hont


ZZ & De Maskers - DraculaAls 6-jarig jongetje kwam Jan te wonen in Tuindorp Amstelstation in Amsterdam-Oost.
Daar leerde hij eind van de jaren 50 Ria Valk kennen en ook de gebroeders Heeren die later in Rob de Nijs en de Lords speelden.
Op zijn veertiende verjaardag kreeg Jan een gitaar cadeau en op zijn vijftiende voltooide zijn opleiding aan de ambachtsschool en ging hij als gediplomeerd timmerman werken.

Maar Jan wilde echter het podium op.
Dat gebeurde toen hij Ria Valk weer tegen het lijf liep, samen met de zangeres en broer Herman gaf hij, als 16-jarige, op 5 december 1958 zijn eerste optreden op het sinterklaasfeest bij Speeltuinvereniging Frankendaal.
In 1959 richtte Jan, o.a. met zijn jongere broer Hans The Apron Strings op, naar de gelijknamige hit van Cliff Richard.
Bij een talentjacht leerden ze Rob de Nijs kennen.
De zanger wordt ingelijfd en de naam werd gewijzigd in Robby And The Apron Strings.
Op 15 oktober 1960 behaalden ze de eerste plaats op een talentenjacht van Polydor in de Doelenzaal in Amsterdam.
Toen Rob z'n ideeën niet langer strookten met de overige bandleden, liep het mis en komt in 1962 Bob Bouber in beeld.
Met deze band wil Bouber zijn droom verwezenlijken, een gemaskerde groep muzikanten die een griezelige act opvoeren met een perfecte lichtshow.
Rob samen met zijn broer begonnen Rob de Nijs en de Lords.

Het eerste officiële optreden als ZZ & De Maskers vindt plaats op 4 augustus 1963 in het Kurhaus in Scheveningen, in het voorprogramma van Chubby Checker.
De act is een enorm succes en diezelfde avond al wordt er contact gezocht door impresario Lou van Rees en platenmaatschappij Artone.
In november 1963 worden de eerste vier nummers opgenomen. 'Dracula', 'La Comparsa', 'Beat girl' en 'Quizas, quizas, quizas'.
Met Chubby Checker brachten ze Stoppin' in Las Vegas/Cato from Volendam uit, een plaatje dat het tot een 28e plaats in de hitparade bracht.

Het eerste tv-optreden vond plaats op 1 november 1963 in de eerste Voor de vuist weg van Willem O'Duys.
De populariteit van de groep is dan ongekend, veel optredens door het hele land en regelmatig live voor radio en tv.
Op verzoek van de Nederlandse tv-piraat Noordzee namen ze in december 1964 het instrumentale North Sea Melody op dat gebruikt werd als herkenningsmelodie voor de nieuwe zender op het REM-eiland.
Jan de Hont en consorten kennen in deze periode grote successen. Hun singles worden veel gedraaid op de radio

In de zomer van 1965 vertrekken ZZ & De Maskers voor vier weken naar Engeland.
Ze spelen onder andere samen met de Spencer Davis Group in een zaal voor drieduizend man. Spencer Davis, met de dan zestienjarige Steve Winwood.
Ook treden zij op met Dusty Springfield, ze komen op tv en spelen de beroemde Marquee Club in Londen plat.
Omdat "zij de enige beatgroep zijn in Nederland met een origineel Nederlands repertoire" ontvangt de groep in oktober 1965 tijdens het Grand Gala du Disque een Edison.
In dat zelfde jaar wordt ze in diverse muziekbladen verkozen tot beste vocale en beste instrumentale groep.Vergeleken met de veelal primitieve beatgroepen uit die tijd staat de muzikale kwaliteit van ZZ en de Maskers op eenzame hoogte.
In 1965 verliet Bob Bouber de band en gingen ze verder onder de naam De Maskers.

In 1968 stapte Jan de Hont uit De Maskers en ging hij spelen in het Top-40 orkest Anno Nu.
In 1970 stapte hij eruit en met enkel oud-Maskersleden richtte hij September op.
Onder de naam Cargo bracht EMI nog een plaat uit.
Na Cargo deed Jan de Hont in 1973 een jaar lang Top-40 werk in de band Mayflower.
Tussen 1973 en 1980 doet Jan studiowerk voor onder meer The Cats.

Het duo Neerlands Hoop In Bange Dagen van Bram Vermeulen en Freek de Jonge vroeg hem voor het theaterprogramma Neerlands Hoop Express. Na beëindiging van de tournee in 1974, richtte De Hont samen met Thé Lau de band Music Garden op.
In 1977, halverwege het tweede seizoen van Neerlands Hoop, haakte Jan de Hont weer aan bij het gezelschap,
Hij werkte verder mee aan bijna alle theaterprogramma's van het duo totdat dit uit elkaar viel.
Hierna ging hij samen verder met Bram Vermeulen En De Toekomst, in 1982 werd de band opgeheven en ging Bram Vermeulen zijn eigen weg.
Vanaf 1986 behoort hij tot de eerste lichting Popdocenten en in 1987 wordt hij genomineerd voor de BV Popprijs.
In 1997 neemt hij met Boudewijn De Groot een cd op en vanaf die tijd begeleidt hij De Groot tijdens zijn tournees.

In 2000 deed Jan de Hont diverse gastoptredens bij evenzoveel bands.
Na afloop van een concert door Hank Marvin in Den Haag werd Jan de Hont benaderd door een organisator met de vraag of hij in oktober 2000 wil optreden op een groot Sixtiesfestival in Midwoud. 
Daar had hij wel oren naar en vroeg enkele leden van Pipeline om samen met hem te spelen.
Een bomvolle zaal gaat volledig uit zijn dak bij het horen van die oude succesnummers van ZZ en De Maskers.
Dat maakt zoveel indruk op Jan dat hij besluit in vervolg niet meer als gastgitarist op te treden maar met een eigen band door het land te toeren. 
Wat ligt er meer voor de hand dan zijn eigen broer Hans te bellen en te vragen op hij mee wil doen.
Ook oud ‘Maskers’ Jaap de Groot doet mee en zo staan na een afwezigheid van 33 jaren de bijna originele Maskers weer op het podium.
De zang van ‘ZZ’ wordt op voortreffelijke wijze vertolkt door Erik Mooijman.
In oktober 2001 maken zij een korte tournee tezamen met de legendarische Spotnicks van Bo Winberg uit Zweden, tijdens deze optredens in het Maastrichtse Mecc en het Casino in Oostende.

Ter gelegenheid van het 40-jarige bestaan van De Maskers in 2003 hebben zij een concert gegeven in Carré met gasten als Johnny Kendall, Jan Rot, Boudewijn de Groot en Freek de Jonge.
Na een succesvolle try out in de zomer van 2006 in het Zaantheater in Zaandam heeft het avondvullende (theater) programma 'The Real Sixties' haar definitieve vorm gekregen.
Een ruim twee uur durend programma waar o.a de grote hits van de deelnemende artiesten in een sneltreinvaart de revue passeren.
Artiesten: De Maskers, 'Mr Blue Diamond' Riem de Wolff, Johnny Kendall en Rini Oudhuis.
De Maskers (zonder ZZ) treden nog met regelmaat op. 27 mei 2008 valt het doek voor de band

Na een donkere periode waarin een gehoorprobleem hem het spelen onmogelijk maakte, is Jan weer terug en treedt hij twee seizoenen , met De Pioniers Van De Nederpop overal in het land op voor volle zalen. En alweer geniet het publiek van La Comparsa, een compositie van meer dan honderd jaar oud waarvan hij een gitaar instrumental maakte die een evergreen werd, en nummers als Beat Girl en Till.

Op 11 september 2016 verscheen zijn langverwachte biografie Jan de Hont Gitarist…! die in een bomvol Museum RockArt door Johan Derksen werd gepresenteerd.

 

Info en of boekingen: +31 181 324310